1923 mübadelesi sonrası Trabzon’a gelen ya da Trabzon’dan ayrılan kadınlar, sadece göç eden bireyler değil, kültür taşıyıcılarıydı. Ancak bu süreçte anlatılar çoğunlukla erkek deneyimi üzerinden kuruldu. Kadınların yaşadığı uyum süreci, üretim biçimleri ve sosyal yeniden kurulum çabaları daha az kayıt altına alındı. Bu yüzden Trabzon’daki mübadele hafızası, eksik bir anlatı olarak kaldı.