Osmanlı’nın Trabzon’u diğer Anadolu şehirlerine göre daha geç fethetmesinin temel nedeni, şehrin coğrafi korunaklılığı ve doğrudan büyük bir tehdit oluşturmamasıdır; dağlarla çevrili ve sınırlı hinterlanda sahip Trabzon, Osmanlı için acil bir genişleme hedefi olmaktan çok, kontrol altına alınması gereken stratejik bir noktaydı. Ayrıca Trabzon İmparatorluğu’nun uzun süre diplomasi yoluyla varlığını sürdürmesi, Osmanlı’nın doğrudan müdahalesini geciktirdi. Ancak Karadeniz’in tamamen Osmanlı kontrolüne girmesi hedefi ortaya çıktığında, Trabzon’un bağımsız kalması mümkün olmadı ve fetih kaçınılmaz hale geldi.