Trabzon’un hinterlandının sınırlı kalmasının temel nedeni, arkasında yükselen sarp dağların iç bölgelere ulaşımı zorlaştırmasıdır; bu coğrafi engel, şehrin geniş bir iç pazar oluşturmasını engelledi ve ekonomik gelişimini denize bağımlı hale getirdi. Anadolu’nun diğer şehirleri geniş ovalar ve ulaşım ağları sayesinde iç ticaretten beslenirken, Trabzon daha çok dış ticarete yönelmek zorunda kaldı. Bu durum, şehri bir üretim merkezinden çok bir dağıtım ve bağlantı noktası haline getirdi. Akademik çalışmalar da Trabzon’un ekonomik yapısının bu nedenle “dışa bağımlı” bir karakter taşıdığını vurgular.