Trabzon’da mahalle yapısı, coğrafi parçalanmışlık ve tarihsel yerleşim biçimlerinin bir sonucu olarak ortaya çıktı; vadiler ve yükseltiler arasında kurulan küçük yerleşim alanları zamanla kendi sosyal düzenlerini oluşturdu. Bu yapı, merkezi şehirleşmenin aksine yerel bağların güçlü kalmasını sağladı. Mahalle, Trabzon’da sadece bir yerleşim birimi değil, sosyal kontrol, dayanışma ve kimlik alanı olarak işlev gördü. Bu yüzden modern şehirleşmeye rağmen mahalle kültürü tamamen çözülmedi ve kalıcılığını korudu.