Aynı kelimenin farklı tonlarda farklı anlamlar üretmesi, “pragmatik işaretleme” ile açıklanır. Trabzon ağzında ton, kelimenin sözlük anlamına ek katmanlar ekler: onay, sitem, şaka ya da uyarı. Bu katmanlar, bağlam ve ilişki türüyle birlikte yorumlanır. Böylece sözlü iletişim, kelime haznesinden çok tonlama repertuarına dayanır.