Trabzon’da aile yapısı, coğrafyanın dayattığı yaşam koşullarıyla tarih boyunca dayanışma merkezli bir form kazandı; dar tarım alanları ve parçalı yerleşim düzeni, bireysel üretimden çok aile içi iş birliğini zorunlu hale getirdi. Bu durum, geniş aile yapısının uzun süre korunmasına ve aile içi rollerin net şekilde tanımlanmasına yol açtı. Akademik çalışmalar Doğu Karadeniz’de aileyi sadece bir sosyal birim değil, aynı zamanda ekonomik bir organizasyon olarak tanımlar; Trabzon da bu yapının en belirgin örneklerinden biridir. Bu nedenle şehirde aile, yalnızca akrabalık bağı değil, hayatta kalma ve süreklilik mekanizması olarak işlev gördü.