1916’da Trabzon'un Rus işgali ile başlayan süreç, şehrin demografik yapısında derin kırılmalara yol açtı; Osmanlı idaresinin çekilmesiyle birlikte Müslüman halkın önemli bir kısmı iç bölgelere doğru göç etmek zorunda kalırken, şehir kısa süreliğine farklı bir idari ve sosyal düzene girdi. Bu zorunlu hareketlilik, Trabzon’un nüfus dengesini geçici olarak değiştirdiği gibi, geri dönüş sürecinde de kalıcı izler bıraktı. Akademik çalışmalar bu dönemi yalnızca askeri bir işgal olarak değil, aynı zamanda nüfus hareketleri ve sosyal çözülme süreci olarak ele alır; yani Trabzon’da savaş, cepheden çok şehir içindeki demografik kırılmayla hissedildi.