I. Dünya Savaşı sırasında Trabzon, cephe hattına yakınlığı nedeniyle doğrudan savaşın baskısını hisseden şehirlerden biri oldu; ulaşımın aksaması, ticaretin durması ve güvenlik endişeleri günlük hayatı belirleyen ana unsurlar haline geldi. Erkek nüfusun büyük kısmının cepheye gitmesi, şehirde sosyal ve ekonomik boşluk oluştururken, kalan nüfus kıtlık ve belirsizlik içinde yaşamaya çalıştı. Bu dönemde Trabzon’da hayat, düzenli bir şehir yaşamından çok, sürekli değişen koşullara uyum sağlama çabası olarak şekillendi.