Doğu Karadeniz’de savunma hatlarının Trabzon çevresinde yoğunlaşmasının temel nedeni, şehrin hem lojistik hem de coğrafi avantajlara sahip olmasıydı; liman sayesinde askeri sevkiyat yapılabiliyor, dağlık yapı ise doğal savunma hattı oluşturuyordu. Bu durum Trabzon’u sadece bir hedef değil, aynı zamanda bir savunma merkezi haline getirdi. Tarihsel kayıtlar, bölgedeki askeri hareketliliğin önemli bir kısmının Trabzon çevresinde şekillendiğini gösterir; yani şehir, savaş dönemlerinde pasif bir alan değil, aktif bir stratejik merkezdi.