Trabzon’un doğusunda, sahilden kopup vadilerin içine doğru yükselen bir yer: Çaykara. Kıyı hattının aksine burada yön deniz değil, dağdır. Yerleşim, Solaklı Vadisi boyunca şekillenir; suyun açtığı hat, yaşamın sınırlarını belirler. Antik dönemde bölge, Kolhis etkisi altında kalsa da kıyıdan uzaklığı nedeniyle daha kapalı bir yapı sergiledi. Trabzon İmparatorluğu döneminde ise bu iç kesimler, savunma ve geri çekilme alanları olarak önem kazandı. Asıl yerleşim yoğunluğu Osmanlı döneminde arttı; vadi boyunca kurulan köyler, kendi içinde güçlü bir sosyal yapı oluşturdu. Çaykara’nın farkı, dışa açık bir ticaret noktası olmamasıdır. Bu yüzden kimliği içeride, kendi coğrafyasında oluştu. Dil, gelenek, mimari ve yaşam biçimi daha az kırılarak bugüne taşındı. Bugün Çaykara, Trabzon’un “dağ tarafını” en net temsil eden ilçelerden biridir. Sahil şehirlerinin aksine burada hayat daha dik, daha zor ama daha köklüdür; coğrafya sadece manzara değil, karakterin kendisidir.